Bujqit e Pollogut në rrezik: Gruri në 10 denarë, kur shpenzimet janë 150 euro për dekar!

Bujqësia e Pollogut në prag të kolapsit: Gruri në çmim simbolik ndërsa kostot janë astronomike

Rajoni i Pollogut, një nga zonat më pjellore të vendit, po përjeton një nga sezonet më të vështira në historinë e tij bujqësore. Fermerët, të cilët kanë investuar mijëra euro në plehra, naftë dhe punim të tokës, tani ballafaqohen me një realitet të tmerrshëm: çmimi i grurit ka arritur në vetëm 10 denarë për kilogram, ndërsa kostot e tyre kanë tejkaluar 150 euro për dekar. Kjo gjendje i ka lënë bujqit në një situatë të pafalshme ekonomike.

Nga pritja e begatisë në dëshpërim të thellë

Sezoni i korrjes ka filluar me dy javë vonesë, por jo për shkak të motit, por për shkak të krizës që po godet bujqësinë vendase. “Së kemi pritë jo aq… prodhimi është pak më i dobët, por edhe çmimi është shumë i ulët. Për bujqësi, kjo nuk është thjesht një dështim, por një katastrofë,” shpjegon një fermer i anonimizuar nga fshati Tearcë.

Sipas tij, çmimi i plehrave artificiale ka rritur me më shumë se 40% krahasuar me vitin e kaluar, ndërsa kostot e punimit të tokës kanë arritur në nivele të paparë. “Gruni klasë e parë shitet për 11 dinarë, ndërsa klasa e dytë dhe e tretë janë në 9 dhe 8 dinarë respektivisht. Me një prodhim mesatar të 350 kg për dekar, faturat nuk mbulohen as për gjysmën e tyre,” shton ai.

Matematika e hidhur: Gruri që nuk mbulon as një kafe

Fermerët kanë gjetur një mënyrë të thjeshtë për të ilustruar absurditetin e situatës: 3 kilogramë grurë të pastër kushtojnë aq sa një kafe në një lokal të qytetit. “Çmimi është 10 denarë për kilogram. Pa një kafe, nuk mund të ha bukën. Ku po shkojmë me këtë gjendje?”, pyet një tjetër fermer nga fshati Veleshtë.

Sipas tyre, subvencionet shtetërore janë të pamjaftueshme ose nuk arrijnë në kohë, duke lënë bujqit të vetëm kundër një sistemi që i shtyn drejt zhdukjes. “Ne jemi në minus krejt. Me 350 kg grurë për dekar, fitojmë vetëm 120 euro. Kur një kombajnë kushton 20 euro për orë punë, plus nafta, plus lërimi, nuk ka llogari,” shpjegon njëri nga tyre.

Kombajnë që punojnë në humbje: “Duhet të korrim, por nuk ka fitim”

Fitim Idrizi, operator i kombajnës në fshatin Shipkovicë, është një nga ata që përjetojnë direkt efektet e krizës. “Sezoni ka filluar para dy javësh, por nuk ka asnjë llogari në këtë punë. Me 10 denarë për kilogram, nuk mbulohen as kostot e naftës ose të lërimit. Por duhet të korrim, sepse vetëm kështu mund të mbjellim për vitin e ardhshëm,” thotë ai.

Idrizi thekson se, pavarësisht se toka ka dhënë një bereqet të mirë këtë vit, pamundësia për të shitur grurin me një çmim të drejtë i lë fermerët pa asnjë mbështetje financiare. “Nëse gjendja nuk ndryshon, shumë arë do të mbeten të pambjella vitin e ardhshëm. Kush do të guxojë të mbjellë kur nuk ka garantim për fitim?”, pyet ai.

Çfarë duhet bërë për të shpëtuar bujqësinë e Pollogut?

Sipas ekspertëve, zgjidhja për këtë krizë kërkon veprime të menjëhershme nga qeveria:

• Rritja e çmimit të grumbullimit për të mbuluar kostot e prodhimit;
• Subvencione të menjëhershme për plehra dhe naftë bujqësore;
• Kontroll strikt mbi çmimet e mallrave bujqësore për të parandaluar spekullimin;
• Programe trajnimi për bujqit për të përmirësuar teknikat e prodhimit dhe reduktuar kostot;
• Nxitja e tregut lokal për të siguruar shitje të drejta për fermerët.

Pa këto masa, bujqësia e Pollogut, njëherë simbol i begatisë, mund të zhduket përgjithmonë. Fermerët janë të gatshëm të punojnë, por nuk mund të bëjnë magji me një sistem që i sheh të dobët kundër të fortëve.

Burimi i lajmit: lajmpress.org
Shënim: Ky material është përpunuar për qëllime informimi nga Portali lajme.mk.