BDI në Kumanovë: Pse ndryshimi i emrit të shkollës u kushtua gjuhës serbe?

Një ndryshim i diskutueshëm që ndau opinionin publik

Ndërrimet e emrave të institucioneve arsimore kanë qenë gjithmonë një temë e ndjshme në jetën politike të Kumanovës. Megjithatë, ndryshimi i emrit të gjimnazit nga “Goce Dellçev” në “Sami Frashëri” mbetet një nga episodet më të diskutueshme, duke ngritur pyetje të rëndësishme për motivet e vërteta që ndenë pas këtij vendimi. Pse një fitore e dukshme kombëtare u kushtua zyrtarizimit të gjuhës serbe në komunë? Dhe pse nuk u kushtëzua kjo marrëveshje me përdorimin zyrtar të flamurit kombëtar shqiptar?

Një mbledhje e fshehtë: Emërimi i shkollës apo promovimi i serbishtes?

Në një mbledhje të mbajtur në objektin e gjimnazit “Sami Frashëri”, këshilltarët komunalë, Këshilli i Prindërve dhe Këshilli i Profesorëve u njoftuan se ndryshimi i emrit ishte i lidhur ngushtë me zyrtarizimin e gjuhës serbe në Komunën e Kumanovës. Sipas argumentit të paraqitur, pa mbështetjen e përfaqësuesve shqiptarë, ky vendim nuk mund të kalonte, pasi maqedonasit dhe serbët nuk kishin shumicën e nevojshme për miratimin e tij.

Njëri pas tjetrit, përfaqësuesit e këshillave të ndryshme flisnin për rëndësinë e zyrtarizimit të serbishtes, duke e paraqitur këtë proces si një domosdoshmëri për realizimin e ndryshimit të emrit të shkollës. Por a ishte kjo vërtet një domosdoshmëri, apo një manipulim politik i mirëorganizuar?

Një interpretim i pasaktë i realitetit

Sipas Halil Krasniqit, i cili ishte i pranishëm në atë mbledhje, argumenti i paraqitur ishte një interpretim i pasaktë i realitetit. Për të fituar statusin e një institucioni arsimor, një shkollë duhet të plotësojë tre kushte themelore: nxënësit, stafin arsimor dhe objektin ku zhvillohet procesi mësimor. Emri i shkollës nuk kishte asnjë lidhje me këto kritere dhe nuk duhej të bëhej objekt pazari politik.

Krasniqi theksoi se Këshilli i Prindërve dhe Këshilli i Profesorëve kanë përgjegjësi për mbarëvajtjen e procesit arsimor, por jo për t’u shndërruar në instrumente të agjendave partiake. Ai u pyeti të pranishmit pse nuk u kushtëzua mbështetja për gjuhën serbe me miratimin e përdorimit zyrtar të flamurit kombëtar shqiptar në komunë.

Çështje të pazgjidhura në sistemin arsimor

Edhe sot, shumë institucione arsimore në Kumanovë funksionojnë me emërtime sllave dhe janë nën drejtimin e strukturave joproporcionale me përbërjen etnike të nxënësve. Për shembull:

• Shkolla teknike “Nace Bugjoni” vazhdon të funksionojë me emërtimin e saj origjinal, pa asnjë ndryshim administrativ.
• Shkolla e mesme ekonomike “Pero Nakov” dhe shkolla bujqësore “Kiro Burnaz” janë shembuj të tjerë të institucioneve që nuk kanë pësuar ndryshime të dukshme.

Në atë periudhë, Këshilli Komunal numëronte 33 këshilltarë, dhe me shumicën e nevojshme prej dy të tretave, mund të miratohej përdorimi zyrtar i flamurit kombëtar shqiptar dhe të korrigjoheshin padrejtësitë e vazhdueshme në sistemin arsimor.

Një thirrje për transparencë dhe barazi

Pyetjet që mbeten pa përgjigje janë të shumta dhe të rëndësishme për qytetarët e Kumanovës:

• Pse nuk u mbështet përdorimi zyrtar i flamurit kombëtar shqiptar?
• Pse nuk u riemëruan institucione të tjera arsimore me emra shqiptarë?
• Pse nuk u ndërmorën hapa për ndarjen administrative të shkollave sipas përbërjes etnike të nxënësve?

Këto janë dilema legjitime që kërkojnë përgjigje të qarta dhe transparente. Vetëm përmes një qasjeje kritike ndaj dukurive negative mund të shmangim përsëritjen e tyre në të ardhmen. Siç tha edhe Krasniqi në atë mbledhje: “Fatin e popullit e përcakton politika, jo pazaret politike.”

Burimi i lajmit: ina-online.net
Shënim: Ky material është përpunuar për qëllime informimi nga Portali lajme.mk.