Nderimi për jetën e madhe të Arsim Zekollit: Trashëgimia e një intelektuali dhe atdhetari të palëkundur

Nderimi për jetën e madhe të Arsim Zekollit: Trashëgimia e një intelektuali dhe atdhetari të palëkundur

Në ditët e fundit të qershorit 2026, Shqipëria dhe Ballkani humbën një nga figurat më të ndritshme të intelektualëve dhe atdhetarëve të tyre: Arsim Zekolli, një njeri i cili jetën e tij ia kushtoi shërbimit të komunitetit, avancimit të vlerave demokratike dhe mbrojtjes së të drejtave të njeriut. Lindi më 5 prill 1966 në fshatin Bllacë, Komuna e Suharekës, dhe u nda nga jeta më 8 qershor 2026, duke lënë pas një trashëgimi të pasur në fushat e gazetarisë, arkeologjisë, historisë së artit dhe diplomacisë ndërkombëtare.

Nisja e një udhëtimi intelektual dhe atdhetar

Arsim Zekolli filloi rrugën e tij akademike dhe profesionale në Shkup, ku kreu shkollën fillore dhe të mesme. Në Fakultetin Filozofik të Universitetit të Shkupit, ai studioi Historinë e Artit dhe Arkeologjinë, dy fusha që do të formonin bazën e interesave të tij të gjata. Qysh në fëmijëri, ai shfaqi një prirje të jashtëzakonshme për lexim dhe shkrim, duke botuar punime të para në gazetën “Flaka e Vellazërimit”, një medium që atëherë ishte një nga të pakët që promovonte kulturën dhe identitetin shqiptar në atë kohë.

Angazhimi në gazetari dhe themelimi i revistës “Dita”

Pas shpërbërjes së ish-Jugosllavisë dhe fillimit të procesit demokratik, Zekolli u bë pjesë e një grupi intelektualësh dhe gazetarësh që themeluan revistën “Dita”. Ky medium u bë një nga zërat më të rëndësishëm në mbulimin e ndryshimeve politike, kulturore dhe shoqërore në Ballkan. Në atë periudhë, ai u rrit profesionalisht duke punuar me figura të tilla si Teki Dervishi, Xhabir Ahmeti, Eshref Aliu dhe Sami Ibrahimi, të cilët e ndihmuan të zhvillonte një stil gazetarie të bazuar në analiza të thella dhe vlerësime kritike.

Paralelisht, ai u angazhua edhe në Radio “Toska” Shkup, radion e parë të pavarur shqiptare në Maqedoni, ku drejtoi programin e natës dhe intervistoi personalitete të njohura nga rajoni. Kjo përvoja e ndihmoi të zhvillonte një aftësi të rrallë për komunikim dhe analizë politike, duke e bërë atë një nga zërat më të kërkuar në debatet publike të kohës.

Masterimi i gjuhëve dhe kontributi humanitar

Një nga tiparet më të dalluara të Zekollit ishte aftësia e tij për të mësuar gjuhë të huaja. Edhe pse në shkollë kishte mësuar frëngjisht, ai më vonë e masteroi gjuhën angleze në mënyrë të perfekte, duke e folur dhe shkruar me lehtësi. Ky talent i lejoi atë të angazhohej në projekte ndërkombëtare, duke u bërë një urë midis kulturave dhe komuniteteve të ndryshme.

Në vitin 1993, ai u bë pjesë e Shoqatës Humanitare “El-Hilall”, ku kontribuoi në sigurimin e ndihmave për familjet në nevojë dhe furnizimin me materiale medicinale gjatë Luftës së Kosovës. Kontributi i tij nuk kaloi injoruar: ai u zgjodh të udhëheqë një delegacion nga Maqedonia në takimin me Kofi Annan, atëherë Sekretar i Përgjithshëm i OKB-së, duke treguar njohuritë e tij të thella në marrëdhëniet ndërkombëtare.

Roli kyç në misionet ndërkombëtare

Gjatë viteve të tensionuara të fillimit të viteve 1990, kur Maqedonia po përballonte sfidat e pavarësisë dhe stabilitetit, Zekolli u bë këshilltar i Gjeneralit Sokollski, komandant i forcave të OKB-së në vend (UNPREDEP). Njohuritë e tij për terrenin lokal, veçanërisht në Komunën e Likovës, pranë kufirit me Kosovën, ishin të pakrahasueshme. Ai ndihmoi në hapjen e rrugëve, riparimin e infrastrukturës dhe sigurimin e ndihmave për shkollat dhe banorët e zonës malore të Karadakut.

Pas tërheqjes së UNPREDEP-it, ai u angazhua në organizatën amerikane NDI, ku arriti të sensibilizojë opinionin ndërkombëtar për çështjet politike në Maqedoni. Gjatë kësaj kohe, ai vazhdoi të shkruajë në shumë gjuhë – shqip, maqedonisht, serbo-kroatisht dhe anglisht – duke u fokusuar në historinë e artit, arkeologjinë, muzikën dhe krijimtarinë e komuniteteve të ndryshme etnike.

Angazhimi i palëkundur gjatë Luftës së Kosovës

Me fillimin e Luftës së Kosovës, Zekolli e ndërpreu punën e tij në organizatat ndërkombëtare dhe u angazhua në Kryqin e Kuq Ndërkombëtar, duke ndihmuar refugjatët dhe luftëtarët për liri. Miqësia e tij me Jean-François Staam, atëherë Sekretar i Përgjithshëm i Kryqit të Kuq, ishte një faktor kyç në organizimin e ndihmave për Kosovën. Pas çlirimit, ai u emërua këshilltar i parë i Ambasadorit të UNMIK-ut në Shkup, duke luajtur një rol të rëndësishëm në koordinimin e aktiviteteve ndërmjet organizatave ndërkombëtare dhe komunitetit lokal.

Diplomacia dhe mbrojtja e vlerave kombëtare

Arsim Zekolli ishte një diplomat i shquar, duke shërbyer si Ambasador i Maqedonisë në OSBE (Organizata për Siguri dhe Bashkëpunim në Evropë) me seli në Vjenë, si dhe udhëheqës i misionit të OSBE-së në Turkmenistan. Në këtë rol, ai punoi për të pasqyruar realisht pozitën e Kosovës dhe të komuniteteve shqiptare në Ballkan, duke mbrojtur vlerat kombëtare kundër përpjekjeve për t’i shtrembëruar ose përvetësuar.

Ai ishte gjithashtu një kolumnist i njohur në gazeta të ndryshme, duke përfshirë “Koha”, “Utrinski Vesnik” (maqedonisht) dhe “Dojçe Velle”. Analizat dhe komentet e tij janë cituar nga media ndërkombëtare si Al Jazeera, A2 CNN dhe shumë të tjera, duke e bërë atë një nga zërat më autoritativë në rajon.

Trashëgimia e një njeriu të palëkundur

Arsim Zekolli ishte një njeri i cili asnjëherë nuk pranoi të bëjë kompromis me të keqen. Ai qëndroi i palëkundur përballë presioneve, duke refuzuar çdo lloj korrupsioni ose manipulimi. Në një kohë kur shumë intelektualë u bënë viktima e interesave të ndryshme, ai mbeti një model i integritetit dhe atdhetarisë. Siç thoshte ai vetë: “Një njeri duhet të ecë përpara pa pasur nevojë të përkulej ose të nënshtrohet.”

Jetën e tij e kaloi duke luftuar për drejtësi, duke mbrojtur të drejtat e njeriut dhe duke lënë gjurmë të thella në fushat e gazetarisë, arkeologjisë, diplomacisë dhe aktivizmit social. Arsim Zekolli do të mbetet përgjithmonë në kujtesën e atyre që e njohën, e lexuan ose e dëgjuan si një simbol i intelektualizmit të vërtetë dhe atdhetarisë së patundur.

Lëvizja e tij jetësore, kontributi i tij i palëkundur dhe fryma e tij e pashoqe janë një thirrje për të gjithë ata që besojnë se shoqëria mund të ndryshojë përmes dije, integriteti dhe veprimit të qëndrueshëm. Pushoni në paqe, Arsim!

Burimi i lajmit: lajmpress.org
Shënim: Ky material është përpunuar për qëllime informimi nga Portali lajme.mk.