Bërvenica, prova e dytë: A do ta rikthejnë shqiptarët komunën me Arkin Jahijin?

Nga humbja prej 145 votash te një mundësi e re më 18 tetor. Bërvenica nuk është vetëm një garë për një kryetar komune. Është një test nëse interesi i përbashkët shqiptar mund të vendoset mbi kalkulimet partiake dhe konjukturat e pushtetit.

Bërvenica po shkon sërish në zgjedhje për kryetar komune dhe kësaj radhe gara vjen me një peshë të veçantë politike për shqiptarët. Më 18 tetor 2026, qytetarët do të votojnë pas ndarjes nga jeta të kryetarit të zgjedhur në zgjedhjet e vitit 2025, Jovica Ilievski.

Në këtë garë, BDI ka zyrtarizuar Arkin Jahijin si kandidat për kryetar të Komunës së Bërvenicës. Kandidatura e tij vjen vetëm disa muaj pasi shqiptarët e kësaj komune humbën një mundësi historike: me një diferencë prej vetëm 145 votash, kryetari shqiptar nuk u zgjodh.

Dhe pikërisht këtu qëndron paradoksi i Bërvenicës.

Sipas Censusit të vitit 2021, shqiptarët përbëjnë 54.06% të popullsisë rezidente të komunës, ndërsa maqedonasit 41.88%. Nëse merret parasysh popullsia e regjistruar, përfshirë edhe qytetarët jorezidentë të evidentuar në census, pjesëmarrja shqiptare arrin në 64.48%.

Pra, shqiptarët janë shumicë demografike. Por në nëntor të vitit 2025, kjo shumicë nuk u përkthye në shumicë politike.

145 vota që ndryshuan Bërvenicën

Në raundin e dytë të zgjedhjeve lokale të vitit 2025, kandidati i VLEN-it, Haqim Ramadani, mori 4,224 vota, ndërsa kandidati i VMRO-DPMNE-së, Jovica Ilievski, 4,369.

Diferenca ishte vetëm 145 vota.

Kjo nuk ishte një humbje që mund të shpjegohet thjesht me mungesën e votës shqiptare. Përkundrazi, rezultati tregoi se fragmentimi politik shqiptar dhe mungesa e një konsensusi të qëndrueshëm mund të jenë më të fuqishme se vetë shumica demografike.

Në fakt, Bërvenica e ka dëshmuar edhe më herët se një kandidat shqiptar mund të fitojë. Në vitin 2017, Enver Pajaziti fitoi komunën si kandidat i pavarur, i mbështetur nga struktura shqiptare. Sot, pas nëntë vitesh, pyetja është nëse shqiptarët do të arrijnë ta bëjnë përsëri këtë.

Rasti Ramadani: kur partia u përplas me kandidatin

Ajo që ndodhi në vitin 2025 duhet të shërbejë si mësim politik.

Haqim Ramadani hyri në garë si kandidat i VLEN-it. Në raundin e dytë, megjithatë, ai u distancua nga struktura e koalicionit dhe kërkoi bashkimin e votës shqiptare përballë kandidatit të VMRO-DPMNE-së.

Por kjo qasje solli përplasje me drejtuesit e VLEN-it.

Bilall Kasami deklaroi se nuk mund të qëndronte pas deklaratave të Ramadanit që, sipas tij, nxisnin ndarje etnike.

Ndërkohë, Izet Mexhiti deklaroi pas zgjedhjeve se VLEN e kishte mbështetur Ramadanin edhe pasi ai kishte hequr materialet e VLEN-it dhe kishte vepruar në mënyrë të pavarur.

Por në terren, mesazhi politik ishte tashmë i paqartë: a ishte Ramadani kandidati i VLEN-it apo kandidati shqiptar që kërkonte mbështetjen përtej VLEN-it?

Dhe pikërisht në këtë hapësirë u krijua një çarje që rezultati final e bëri vendimtare.

Nga kandidati i VLEN-it te punësimi në Çair

Historia e Ramadanit nuk përfundoi me zgjedhjet.

Pas humbjes, ai u distancua nga VLEN-i dhe, sipas deklarimeve të bëra publikisht, kaloi në një pozicion tjetër politik e profesional. Më pas u bë pjesë e strukturave të Komunës së Çairit, e drejtuar nga Izet Mexhiti.

Vetë Ramadani, sipas reagimeve të tij publike, e ka arsyetuar pranimin e një mundësie pune me nevojën për të siguruar ekzistencën e familjes.

Ndërkohë, BDI e ka përdorur këtë zhvillim si argument politik kundër Mexhitit, duke pretenduar se Ramadani paguhet nga Komuna e Çairit. Në një reagim të prillit 2026, BDI pretendoi se në Open Finance figuron një pagesë mujore prej rreth 1,000 eurosh për Ramadanin.

Kjo pjesë duhet të trajtohet me kujdes: punësimi apo pagesat publike janë çështje që mund të verifikohen institucionalisht dhe nuk duhet të shndërrohen automatikisht në gjykim politik apo moral.

Por politikisht, simbolika e saj është e fortë.

Sepse një vit më parë Ramadani ishte në qendër të një beteje për të marrë drejtimin e Bërvenicës. Sot, ai është i lidhur profesionalisht me një komunë tjetër dhe me një strukturë politike që ai e kishte kritikuar pas zgjedhjeve.

Kjo është pikërisht ajo që e bën Bërvenicën një rast më të gjerë sesa një garë elektorale.

A mund të vihet interesi i Bërvenicës mbi interesin partiak?

Tani në skenë del Arkin Jahiji.

BDI e ka prezantuar atë me një mesazh që synon të shkojë përtej partisë: administratë në shërbim të qytetarëve, investime konkrete dhe mundësi të barabarta për çdo vendbanim dhe qytetar.

Por testi i vërtetë nuk është vetëm programi i Jahijit.

Testi është nëse shqiptarët do të arrijnë të nxjerrin një mësim nga 145 votat e vitit të kaluar.

Sepse nëse shqiptarët e Bërvenicës janë shumicë, por votojnë të ndarë; nëse partitë shqiptare luftojnë më shumë me njëra-tjetrën sesa me problemet e komunës; nëse kandidati shqiptar bëhet peng i marrëdhënieve ndërpartiake; atëherë shumica demografike mbetet vetëm statistikë.

Në vitin 2025, opozita shqiptare – përfshirë BDI-në, ASH-në e Arben Taravarit dhe Lëvizjen e drejtuar nga Ziadin Sela – e mbështeti Ramadanin. Por përplasjet dhe distancimet brenda kampit shqiptar në raundin e dytë e dobësuan atë mbështetje politike.

Dhe në fund, 145 vota mjaftuan që Bërvenica të mbetej me një kryetar maqedonas.

18 tetori: më shumë se një zgjedhje lokale

Kësaj radhe shqiptarët kanë një mundësi të dytë.

Por kjo mundësi nuk duhet parë vetëm si mundësi e BDI-së për të fituar një komunë. As vetëm si mundësi e VLEN-it për t’u rikthyer pas humbjes së vitit të kaluar.

Është një test për të gjithë spektrin politik shqiptar.

A mund të vendoset interesi i qytetarëve të Bërvenicës mbi interesin partiak?

A mund të kuptohet se një komunë ku shqiptarët janë shumicë nuk mund të qeveriset me logjikën e përçarjes së vazhdueshme?

A mund të ndërtohet një marrëveshje politike minimale që kandidati shqiptar, cilido qoftë ai, të mos lihet në mes të betejave të Shkupit?

Dhe mbi të gjitha: a do ta humbin shqiptarët edhe një herë një komunë ku janë shumicë?

Bërvenica tashmë e ka parë skenarin e parë. Një kandidat shqiptar humbi me 145 vota. Tani vjen prova e dytë.

Arkin Jahiji hyn në garë me flamurin e BDI-së, por fitorja e tij, nëse vjen, nuk do të jetë vetëm sukses i një partie. Do të jetë dëshmi se vota shqiptare mund të bashkohet kur interesi lokal dhe kombëtar vendoset mbi interesat e momentit.

Në të kundërtën, 18 tetori mund të rikthejë të njëjtën pyetje që mbeti pezull pas zgjedhjeve të vitit 2025:

Si është e mundur që shqiptarët të jenë shumicë në Bërvenicë, ndërsa kryetari i komunës të mos jetë shqiptar?

Kësaj radhe përgjigjen nuk do ta japin partitë.

Do ta japin votuesit.

The post Bërvenica, prova e dytë: A do ta rikthejnë shqiptarët komunën me Arkin Jahijin? appeared first on Flaka, në çdo lajm... .

Burimi i lajmit: flaka.com.mk
Shënim: Ky material është përpunuar për qëllime informimi nga Portali lajme.mk.