Deklarata e William Walker për Masakrën e Reçakut: Dëshmi e tmerrshme dhe krime kundër njerëzimit

Deklarata e William Walker për Masakrën e Reçakut: Dëshmi e tmerrshme dhe krime kundër njerëzimit

Në një dëshmi të rëndësishme para Gjykatës Themelore në Prishtinë, ish-ambasadori amerikan William Walker ka rrëfyer detajet e tmerrshme të Masakrës së Reçakut, duke ofruar një pamje të qartë të ngjarjeve që ndodhën më 15 janar 1999. Dëshmia e tij, e paraqitur në aktakuzën e Prokurorisë Speciale të Republikës së Kosovës (PSRK), është një dokument historik që ndriçon një nga episodet më të errëta të luftës në Kosovë.

Si u zbulua masakra?

Sipas aktakuzës, Walker, i cili ishte kryesues i misionit verifikues të OSBE-së në Kosovë, u njoftua për ngjarjen nga zëvendësi i tij, gjenerali Gjon Dizet, pasi kishte marrë informacion nga gjenerali Llonqak i Ushtrisë Serbe. Fillimisht, kishte thënë se në betejën midis UÇK-së dhe forcave serbe, 15 luftëtarë të UÇK-së ishin vrarë, ndërsa forcat serbe nuk kishin pasur viktima. Megjithatë, pasi u vërtetua se informacioni ishte i pasaktë, Walker dhe Dizet vendosën të shkonin në vendin e ngjarjes për të verifikuar situatën.

Çfarë pa Walker në Reçak?

Duke mbërritur në fshat, Walker u takua me anëtarë të organizatave joqeveritare dhe gazetarë. Pas njoftimit se kishte më shumë se 15 viktima, ai vendosi të shkonte në vendin e ngjarjes për të parë gjendjen e trupave. Çfarë pa ishte një pamje e tmerrshme: trupa pa kokë, meshkuj të veshur me rroba civile, me plagë të rënda në kokë dhe pjesën e sipërme të trupit. Shumica e viktimave ishin meshkuj të moshës së re ose mesatare, të gjithë pa shenja identifikuese ose armë. Walker vuri re se plagët ishin rezultat i gjuajtjeve nga lart, duke sugjeruar se viktimat ishin qëlluar nga dy kodra përreth.

Ai deklaroi se kishte parë rreth 17-19 trupa, ndërsa numri i përgjithshëm i viktimave ishte 45. Walker theksoi se gjendja e trupave ishte e tillë që nuk kishte dyshim se ishte një masakër kundër civilëve të pambrojtur.

Gjendja e hetimeve dhe përpjekjet për fshehjen e krimeve

Pas masakrës, Walker u takua me gazetarë, duke iu referuar ngjarjes si "tmerrshme" dhe duke deklaruar se do të jepte një konferencë për shtyp pas kthimit në zyrë. Ai gjithashtu intervistoi dy gra lokale, të cilat i treguan se fshati ishte bombarduar me artileri dhe tanke, dhe se pas ndërprerjes së sulmit, policia serbe kishte kërkuar që meshkujt të dilnin nga shtëpitë. Shumica e tyre u grumbulluan në grup dhe u drejtuan drejt shtratit të lumit, duke menduar se do të merren për intervistim ose të rrahen. Në vend të kësaj, ata u qëlluan.

Një burrë që kishte arritur të ikte i kishte kërkuar verifikuesve të mbledhin sa më shumë dëshmi. Walker deklaroi se kishte mbajtur dy konferenca për shtyp: njëra menjëherë pas kthimit nga Reçaku dhe tjetra dy muaj më vonë, me pjesëmarrjen e ekspertës finlandeze, doktoreshës Ranta, e cila ishte ftuar për të kryer ekzaminime forenzike.

Përpjekjet për fshehjen e krimeve nga autoritetet serbe

Gjyqtarja serbe Danica Marinkoviq kishte vendosur kushte për verifikuesit e Walker, duke kërkuar që të shoqërohen nga policia serbe për të hyrë në Reçak. Gjenerali Dizet kishte paralajmëruar Marinkoviq se kushte të tilla mund të rrezikonin jetën e verifikuesve, duke shkëmbyer fjalë të rrepta me të. Marinkoviq kishte bërë autopsinë e 5-8 trupave para se ekipi i doktoreshës Ranta të arrinte, duke penguar një hetim të pavarur.

Walker deklaroi se Marinkoviq kishte insistuar që familjarët të vinin për të identifikuar trupat, megjithëse ata ishin të frikësuar. Ai gjithashtu tha se trupat ishin hedhur në bagazhin e makinës si valixhe, duke treguar mungesë respekti për viktimat.

Konkluzioni: Masakra e Reçakut ishte krim kundër njerëzimit

Walker e quajti ngjarjen një "masakër" dhe "krim kundër njerëzimit", duke theksuar se asnjë nga viktimat nuk mund të konsiderohej luftëtar i UÇK-së. Ai deklaroi se edhe nëse ishin luftëtarë të armatosur, ekzekutimi i tyre pa proces ligjor do të ishte krim lufte. “Çfarë kam parë në Reçak nuk ka shpjegim tjetër,” tha Walker, duke iu referuar gjendjes së trupave të gjymtuar dhe civilëve të pambrojtur.

Doktoresha Ranta, megjithëse ishte nervozë për pyetjet e Walker, pranoi se ishte një masakër, por nuk e quan atë krim kundër njerëzimit në kuptimin ligjor. Walker mbeti i vendosur se ngjarja ishte një krim i rëndë, duke deklaruar se kishte dhënë dëshmi edhe para Gjykatës Penale Ndërkombëtare për ish-Jugosllavinë në rastin kundër Slobodan Millosheviqit.

Gjykimi i akuzuarve për Masakrën e Reçakut

Gjykata Themelore në Prishtinë ka caktuar seancën fillestare për 20 korrik 2026, duke iu drejtuar thirrjes të akuzuarve për pjesëmarrje në masakër. Ky gjykim është një hap i rëndësishëm drejt drejtësisë për viktimat e Reçakut dhe familjet e tyre.

Burimi i lajmit: orainfo.net
Shënim: Ky material është përpunuar për qëllime informimi nga Portali lajme.mk.