Dy gra luftojnë për rrugë të kalueshme: Një sfidë e përditshme në fshatin Rezhanoc

Një luftë e palodhur kundër mungesës së infrastrukturës

Në fshatin Rezhanoc, komunës së Likovës, dy gra luftojnë jo vetëm kundër sëmundjes, por edhe kundër një mungese kritike të infrastrukturës. Dashurie Haliti, një grua e sëmurë në karrocë, dhe nëna e saj, përballen me një sfidë të përditshme që i detyron të mbajnë barrën e rëndë të obligimeve shoqërore dhe shëndetësore. Rruga e tyre drejt spitalit është një udhëtim i vështirë, i cili kërkon përpjekje të jashtëzakonshme.

Një rrugë e pamundur për automjete dhe njerëz

Shtëpia e tyre ndodhet në një rrugicë të ngushtë, të pamundur për automjete dhe të vështirë për karrocën e nënës së sëmurë. Në ditët me shi ose baltë, situata bëhet edhe më kritike. Dashuria dhe fqinjët e tyre janë të detyruar të përdorin batanije për të bartur karrocën deri në rrugën kryesore.

“Kam nënë të sëmurë e cila vuan shumë, por edhe unë vuaj edhe më shumë, pasi nuk mund ta bart. Është me karrocë dhe në këtë rrugë, sidomos kur është me baltë, kjo nuk kalohet. Më duhet ta dërgoj në mjek, shpesh vjen ndihma e shpejtë, ka pas raste edhe me batanije e kemi bartur deri këtu, pasi këtu nuk kam rrugë”, shpjegon Dashuria Haliti, banore e fshatit Rezhanoc.

Një mosmarrëveshje që zgjat vite

Problemi nuk është i ri. Sipas dokumentacionit, një pjesë e rrugicës ka qenë lëshuar për përdorim, por fqinjët nuk lejojnë kalimin e veturave. Mosmarrëveshja ka arritur deri në gjyq, por asnjë zgjidhje nuk është gjetur.

Stanimir Ilievski, një banor i fshatit, thotë: “Ishim dy herë në gjyq dhe dy herë humba. Gjyqtari tha kjo është mëgje e arës, por ne e lëshuam një pjesë. Unë nuk mund të jap nga pjesa ime, ka një pjesë tjetër atje, le të kërkojë rrugë. Nuk ka nevojë të më paguash që të shkurtoj nga fëmijët.”

Ankesat që nuk kanë gjetur zgjidhje

Dashuria ka ankuar në institucione të ndryshme, duke përfshirë edhe Avokatin e Popullit, por asnjë përgjigje konkrete nuk ka ardhur. “Jam ankuar gjithandej, edhe tek Avokati i Popullit, atëherë tek Naseri. Me kanë thënë shko në komunën e Likovës, edhe aty kam qenë disa herë e më në fund e takova edhe kryetarin dhe i kërkova një zgjidhje. Nuk kërkoj asgjë më shumë, por vetëm një rrugë që i takon çdo qytetari, një të drejtë elementare që do t’ia lehtësonte betejën e përditshme”, thekson ajo.

Një thirrje për drejtësi sociale

Dashuria nuk kërkon privilegje, por vetëm një rrugë të kalueshme. Çdo vajtje e nënës së saj për në spital mbetet një sfidë e dhimbshme, një tregues i mungesës së infrastrukturës në shumë zona rurale të vendit.

“Asnjë burrë s’mund ta barte atë, e unë e bart. Por çfarë të vijë, patjetër të themi faleminderit”, shton ajo me një zë të lodhur por të vendosur.

Çfarë duhet të ndodhë tani?

• Interventi i komunës së Likovës: Kryetari i komunës duhet të ndërmarrë veprime konkrete për zgjidhjen e këtij problemi, duke siguruar një rrugë të kalueshme për banorët.
• Ndërhyrja e institucioneve të larta: Avokati i Popullit dhe institucione të tjera duhet të ndërhynë për të garantuar të drejtat themelore të qytetarëve.
• Mbështetja e komunitetit: Fshatarët duhet të bashkohen për të kërkuar zgjidhje, duke iu kundërvënë mosmarrëveshjeve lokale.

Burimi i lajmit: lajmpress.org
Shënim: Ky material është përpunuar për qëllime informimi nga Portali lajme.mk.