Mjekja Najada Çomo rrëfen dhimbjen e humbjes gjatë COVID-19: "Më vjen keq që nuk munda t’i jepja vajzës sime një motër"

Një rrëfim i prekshëm për jetën personale dhe profesionale

Mjekja e njohur Najada Çomo ka ndarë një tregim të sinqertë dhe të prekshëm gjatë një interviste në emisionin “S’e Luan Topi” me gazetaren Eriona Rusi. Në qendër të rrëfimit të saj janë dëshmitë emocionale nga periudha e pandemisë COVID-19, si dhe sfidat personale që ka përballuar gjatë karrierës së saj mjekësore. Përveç kësaj, ajo ka folur për prejardhjen e saj, marrëdhëniet familjare dhe dëshirën e paplotësuar për t’i dhënë vajzës së saj një motër ose vëlla.

Prejardhja dhe rrugëtimi i jetës së saj

Mjekja Çomo ka rrëfyer se prindërit e saj janë nga Vlora dhe Dibra e Madhe, duke sjellë në jetë atë dhe vëllanë e saj. Në një moment të intervistës, ajo ka treguar se bashkëshorti i saj kishte ardhur në Tiranë sapo ajo ishte emëruar në spital, duke filluar kështu një periudhë të vështirë emocionale. Një konflikt i shpejtë midis tyre, i nxitur nga një kushërira e bashkëshortit dhe shoqja e ngushtë, çoi në një ndarje të shpejtë që zgjati vetëm një ose dy muaj. Sidoqoftë, ajo e përshkruan këtë marrëdhënie si një dashuri që mbetet për gjithë jetën, duke theksuar se nuk ishte një dashuri e zjarrtë, por e qëndrueshme.

Dëshira e paplotësuar për një familje më të madhe

Një nga temat më prekëse të rrëfimit të saj ishte dëshira e paplotësuar për t’i dhënë vajzës së saj, Greis, një motër ose vëlla. Mjekja Çomo ka thënë se që nga fëmijëria e saj dëshironte të kishte një fëmijë, dhe edhe nëna e bashkëshortit të saj donte që të kishin vetëm një fëmijë. Megjithatë, puna e tyre në spital ishte shumë e ngarkuar, duke e detyruar atë të largohej nga shtëpia për kohë të gjatë. Ajo ka shprehur pendimin se nuk arriti të krijonte një familje më të madhe për vajzën e tyre, duke thënë: “Për Grejsin më vjen keq që s’ka një motër ose një vëlla.”

Periudha e tmerrshme e COVID-19: Një detyrë që ndryshoi jetën e shumë njerëzve

Një nga momentet më të vështira në jetën e mjekes Çomo ishte periudha e pandemisë COVID-19. Ajo ka treguar se puna e saj fillonte herët në mëngjes, duke lajmëruar familjarët për vdekjen e të afërmve të tyre. Në një moment të prekshëm, ajo ka thënë: “Marrja në telefon për t’i thënë ke humbur fëmijën ishte shumë e rëndë.” Kjo detyrë e detyronte atë të mbyllej telefonin për shkak të lotëve, duke e përshkruar si një nga gjërat më të tmerrshme që ka përjetuar.

Njerëzit që nuk dorëzuan edhe në kohën më të vështirë

Mjekja Çomo ka treguar se tre doktoreshat dhe infermierët kanë humbur prindërit e tyre gjatë pandemisë, por megjithatë, ata u kthyen në punë pas pak ditësh. Ajo ka theksuar se këta njerëz e meritojnë mirënjohjen e të gjithëve, duke thënë: “Të humbësh prindin ku punon është e rëndë, por ata nuk e lanë asnjëherë punën.”

Një mesazh i fuqishëm për respektin ndaj profesionit mjekësor

Rrëfimi i mjekes Najada Çomo nuk është vetëm një tregim personal, por edhe një homazh ndaj profesionit mjekësor. Ajo ka treguar se puna në spital nuk është e lehtë, veçanërisht gjatë kohës së pandemisë, por gjithashtu ka theksuar se njerëzit që punojnë në këtë fushë e meritojnë respektin dhe mirënjohjen e të gjithëve. Në fund të intervistës, ajo ka thënë se gjërat e vështira nuk të mbajnë, duke treguar se edhe në momentet më të vështira, duhet të vazhdohet përpara.

Burimi i lajmit: shendeti.com.al
Shënim: Ky material është përpunuar për qëllime informimi nga Portali lajme.mk.